در بزرگداشت 8 مارس روز جهانی زن

 

مبارزه برای توقف جنگ و مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی

 

بزرگداشت 8 مارس امسال در شرایطی صورت می گیرد که امپریالیسم آمریکا و دولت صهیونیستی و جنایتکار اسرائیل دست به تجاوز به کشور ما و زیر پا گذاشتن حق حاکمیت ملی خلق ما و حقوق ملت ما در تعیین سرنوشت خویش زده اند. اکنون تمامی طبقات انقلابی و مترقی خلق ما در زیر فشارها و آسیب های جانی و مالی ناشی از جنگ تجاوزکارانه در شرایط نابسامان و رنج آوری به سر می برند. آنها نگران آینده کشور و فرزندان خود هستند.

جنگ تجاوزکارانه ی جاری امپریالیسم آمریکا و دولت صهیونیستی اسرائیل دارای دو خصلت است: یک خصلت آن علیه حکومت ارتجاعی ولایت فقیه و در تضادهای ارتجاعی شان با این حکومت است.

حکومت ولایت فقیه همچون غده ی متعفنی بر انقلاب دموکراتیک و ضدامپریالیستی 57 بروز کرد. این حکومت تمامی دستاوردهای انقلاب را نابود کرده و در مدت 40 و اندی سال موجودیت اش جز جنایت و کشتار و فساد و تخریب و فقر و فلاکت و دربه دری چیزی برای خلق ایران به بار نیاورده است و از این رو خشم و کینه ی تمامی خلق های ما را متوجه خود کرده است؛

اما وظیفه ی هر گونه تغییر و سرنگونی این حکومت نه به عهده ی آمریکا و اسرائیل که به خود اجازه می دهند برای مردم ما تعیین کنند چه چیز برایشان خوب و چه چیز برایشان بد است بلکه به عهده ی خود خلق ایران است.

خصلت دوم و اساسی تر این جنگ علیه جنبش ها و خیزش ها و شورش ها و کلا علیه انقلابی است که خلق های ما بیش از چندین دهه است در گیر آن هستند. انقلابی که برای آزاد کردن کشور از دست این حکومت کثیف و جنایتکار، رو به پیشرفت بوده و در عین این که جانباخته گان زیادی داشته است، گام های بزرگی نیز به پیش برداشته و تغییرات بسیار در عرصه ی اجتماع و فرهنگ و سیاست مردم ما به وجود آورده است.

با توجه به این نکات هدف امپریالیسم آمریکا و دولت جنایتکار اسرائیل صرفا جمهوری اسلامی نبوده بلکه خود انقلاب مردم ایران است. از این رو مخالفت با جنگ و مبارزه برای توقف آن از یک سو و تداوم انقلاب علیه حکومت ولایت فقیه از سوی دیگر وظیفه ی انقلاب و از جمله زنان مبارز ایران است.

دختران و زنان آگاه و توانمند و شجاع کشور ما چندین دهه است که خواه به طور مستقل با جنبش های خویش علیه پدر- مرد سالاری و برای کسب حقوق برابر با مردان و همچون بخش مهمی از انقلاب دموکراتیک کنونی ایران و خواه همراه با مردان و طبقه ای که به آن تعلق دارند، برای تحقق اهداف اساسی انقلاب در رهبری و بدنه ی این انقلاب شرکت داشته اند. آنها فداکاری های بیشمار کرده و آسیب های فراوان متحمل شده و آن را به پیش برده اند، چندان که می توان گفت بدون دختران و زنان مبارز تمامی خلق های ساکن ایران به ویژه دختران و زنان کورد ما و فداکاری های آنها و جان هایی که در راه این انقلاب دادند، این انقلاب به چنین گسترش و ژرفا و تکاملی دست نمی یافت.

نقش زنان در دوره ی کنونی انقلاب به ویژه از زمان خیزش بزرگ ژینا جهش کرد. در این خیزش سیاسی و فرهنگی که گستره ی مبارزات آن تا سه سال بعدی و خیزش انقلابی - دمکراتیک دی ماه امسال به درازا کشید دختران و زنان ایران آوای بلند خود برای برابری حقوق با مردان سر دادند. آوایی که سراسر جهان را در نوردید و تکانی شگرف به نقش زنان در انقلاب دموکراتیک ایران و سیاست و فرهنگ حاکم بر آن و همچنین جنبش زنان در منطقه و جهان داد.

در خیزش دی ماه امسال نیز دختران و زنان که اینک تجارب بزرگ خیزش «زن، زندگی، آزادی» و سه سال مبارزات تن به تن و کوبنده ی پس از آن با حکومت ضد زن ولایت فقیه را پشت سر گذاشته بودند، با آگاهی از جایگاه و نقش خویش در مبارزات دموکراتیک جامعه، دگر بار به گونه ای پیشرو و انقلابی در رهبری مبارزات خیابانی حضور یافتند و جنبش را به پیش بردند.

این درخشش و بی باکی دختران و زنان در مبارزات سیاسی و فرهنگی کینه و عقده ی حکومتیان و به ویژه هسته ی سخت قدرت و مشتی پاسدار و بسیجی و حزب اللهی مومیایی و مزدور را بر انگیخت، چندان که آنان از عقب نشینی های اجباری حکومت رضایت نداشته و منتطر فرصتی بودند تا از دختران و زنان ما انتقام بگیرند. روزهای 18 و 19 دی این فرصت را برای آنها فراهم کرد تا این عقده ی حقیر خود را فرو نشانند. آنها دست به کشتاری هولناک زدند و دختران و زنان را که در مبارزات نقش پیشرویی داشتند به اشکالی دردناک و فجیع کشتند تا جنبش آنها را خاموش کرده و زنان را به کنج پستوها برگردانند.   

مبارزات دختران دانشجو و همچنین زنان و مادران در چهلم جانباخته گان خیزش دی ماه، پاسخی بود به این جنایت حکومت آخوندها و پاسداران. آنان و به ویژه مادران جانباخته گان با مبارزات خود نشان دادند که این توانایی را دارند که سهم مهمی از به دوش کشیدن انقلاب را داشته باشند. بی تردید اگر جنگ را امپریالیست ها آغاز نکرده بودند این دور از مبارزه ی انقلابی به یاری مادران و زنان راه های نوینی برای پیشرفت می گشود. 

اکنون نیز دختران و زنان ما آگاه اند که در حالی که علیه جنگ متجاوزان آمریکایی و اسرائیلی باید مبارزه و آن را متوقف کنند در عین حال باید مبارزات خویش را علیه حکومت ولایت فقیه پیش برند.

 بی شک، جنبش آنها، جنبش زنان نقش مهمی در مبارزه علیه جنگ و توقف آن و نیز تداوم انقلاب دموکراتیک و ضد امپریالیستی ایران خواهد داشت.

 گروه مائوئیستی راه سرخ

ایران

15 اسفند 1404