سال نو، سال امید

 زمستان به پایان رسید و بهار از راه رسید. سال کهنه می رود و سال نو می آید. روز نو آغاز می شود و بوی بهار در فضا می پیچد. 

خلق ما روزهای آغازین سال نو، بهار تازه و سال نو را دوست دارند و هزاران سال است که این روزها را جشن می گیرند.

به مرور سال گذشته می پردازند و برنامه ی سال نو را تدوین می کنند.

 سال گذشته برای خلق ما سالی پر از رنج و مشقت اما با خیزشی بزرگ بود.

در سال گذشته زندگی مردم زحمتکش ما با تورم و گرانی و بحران اقتصادی تمام نشدنی این سال ها به فلاکت بیشتری کشیده شد و هر گونه اعتراض شان با گلوله و شکنجه و زندان پاسخ داده شد.

جنگ نیز به بحران اضافه شد و رنج روحی بیشتری را برای توده ها ایجاد کرد.

خلق ما توانست خود را در روزهای دی ماه بازیابد. با مبارزات سترگی که علیه حکومت بر پا کرد. برخاست و متحد شد و سراسر ایران را به شکوه مبارزات خود آراست.

شگفت انگیز روزهایی بودند روزهای آغازین مبارزات دی ماه!

چه دیدن داشت مبارزات سترگ خلق متحد و سراپا شور مبارزه!

ستایش می خواست این شجاعت و دلیری مبارزان زن و مرد و این آماده ی جانفشانی بودن برای اهداف بزرگ و عالی!

حکومت خیزش با شکوه و سراسری دی ماه را همچون پیش از این برنتابید. جنایتی هولناک کرد. هزاران جوان مبارز و پیشرو را که خواست تغییر و تحول داشتند به رگبار بست و دریای خونی که پیش از این بین توده ها و خود کشیده بود گسترده تر کرد.

خیزش اما دوباره سر برآورد پس از چهل روز. خشم و عصیان توده ها و فریادی که از آماده گی برای نبردی بزرگ خبر می داد در آیین های چهلم جانباختگان در سراسر ایران بروز کرد. مبارزات دانشجویان آگاه و شجاع ما نیز همراهی خود را با آن اعلام کردند.

دیری نکشید که جنگ دوم به راه افتاد و اکنون حدود سه هفته است ادامه دارد. جنگی که با خود ویرانی می آورد. بسیاری را بی خانمان و آواره می سازد.

جنگ اکنون و در آستانه ی سال نو ادامه دارد.

کارگران و کشاورزان و طبقات میانی و دیگر طبقات مترقی و ملی خلق ما و انقلاب بزرگ شان با دو دشمن بزرگ روبرو هستند.

یکی دشمن داخلی که همین حکومت مرتجع ولایت فقیه است که بیش از چهل و اندی سال است خون مردم را در شیشه کرده و جز به بقای حکومت نکبت بار خود به چیز دیگری نمی اندیشد. حاکمان کنونی چنین می اندیشند که که اگر آنها نباشد هیچ فرقی نمی کند ایرانی باشد یا نباشد. این است که جنگ را ماجراجویانه و در حالی که ضعیف هستند و بازنده ی کنونی و نهایی، ادامه می دهند.  حکومت جنایتکار که خبیثانه با نوروز و آیین های آن دشمنی می ورزد انتقام شکست ها و کشته شدن سران سیاسی و نظامی اش را در آستانه ی سال نو از مردم گرفت. جانیان با اعدام سه تن از جوانان مبارزی که در خیزش دی ماه جسورانه به نبرد با حکومت برخاسته بودند خوی کثیف و عطش انتقام جویی خود را نشان دادند.

دشمن دیگر امپریالیست ها و در حال حاضر به ویژه امپریالیسم آمریکا و دولت جنایتکار اسرائیل و تمامی مزدوران شان و در راس شان دارودسته ی پادشاهی خواهان و سلطنت طلبان و دیگر خود فروخته گان حقیری هستند که در رکاب شان خدمت می کنند. آنها به جز هزاران توطئه، دو جنگ را در یکسال به پا کردند و به تجاوز به کشور دست زدند و حق تعیین سرنوشت ملت ما را زیر پا گذاشتند. آنها اکنون به تخریب زیرساخت های مهم کشور می پردازند و چنانچه جنگ ادامه یابد بی تردید جز خرابی های بیشتر چیزی برای خلق ما باقی نخواهند گذاشت. «هدیه» ی سال نو امپریالیسم آمریکا و اسرائیل به مردم ایران نیز موشک زدن به مدرسه ی  دخترانه و پسرانه ی میناب و کشتن دانش آموزان این مدرسه که حدود 168 نفر گزارش شده و جز این صدها کشته و هزاران آواره و در آخرین روزهای سال تخریب بناهای تاریخی و بخش هایی از تاسیسات عسلویه و گاز پارس جنوبی بود.

این دو نیرو هر دو دشمنان خلق ما و انقلاب بزرگ دموکراتیک تمامی طبقات انقلابی و مترقی و ملی خلق ما هستند. وضع حکومتگران ولایت فقیه مشخص است اما امپریالیست ها نیز هرگز خیرخواه هیچ خلقی در جهان نبوده اند و نخواهند بود. هر گونه امید به آنها سرانجامی جز پشیمانی ندارد.

خلق آگاه و متحد می تواند هر دو دشمن را از پا در آورد. نگاهی به مبارزات دهه های اخیر جز این نشان نمی دهد که طبقه ی کارگر و زحمتکشان خلق ما پیگیر در مبارزه ی خویش هستند و تا برپایی حکومتی دموکراتیک و انقلابی از پا نخواهند نشست.

طبقه ی کارگر و کشاورزان و دیگر طبقات انقلابی و مترقی و ملی ما نوروز و بهار نو با یاد جانباختگان سال پیش و به ویژه مبارزین جانباخته ی خیزش بزرگ شان در دی ماه گرامی می دارند.

روز نو و بهار نو و نوروز امید می آورد. امید به آینده. و خلق ما می تواند به خویش امیدوار باشد. آینده برای طبقه ی کارگر و دیگر زحمتکشان و برای خلق ستمدیده است و نه برای مرتجعین جنایتکار و متعفن حاکم و امپریالیست های متجاوز و زورگو.

با وجود همه ی دردها و رنج ها و تلخی ها و غم هایی که خلق ما دارد اما سال نو را با امید آغاز می کند.

در گرامیداشت و حفظ این امید و چشم اندازی که ایجاد می کند، سال نو را به تمامی خانواده های جانباخته گان خیزش و جنگ و طبقه ی کارگر و کشاورزان و تمامی طبقات انقلابی و مترقی تمامی خلق های ایران تبریک می گوییم.

گروه مائوئیستی راه سرخ

ایران

29 اسفند 1404