نکاتی در مورد نظرات ونس در مورد علل شکست حزب جمهوری خواه

 

 

ونس معاون ترامپ رئیس جمهور آمریکاست. از ریاست جمهوری ترامپ دو سال باقی مانده و از آن پس دیگر نمی تواند خود را برای ریاست جمهوری کاندید کند. ونس یکی از نامزده های اصلی حزب جمهوریخواه برای رقابت با کاندیداهای حزب دموکرات آمریکا است. از این رو وی باید تلاش کند  خود را برای موفقیت در انتخابات ریاست جمهوری 2028 آماده سازد.

ونس از عناصر جنبش ماگاست. شعار اصلی این جنبش «اول آمریکا» است. شخصیت و رفتار ونس تا حدودی در نقطه ی مقابل ترامپ است. وی تلاش می کند آرام باشد و متین و موقر و نیز انتقادات خود را از سیاست های ترامپ طرح کند. یکی از مسائلی که ونس با ترامپ در آن اختلاف دارد چگونگی هدایت جنگ با حکومت اسلامی در ایران است.  

اکنون صحبت از این است که برنامه ونس این است که یک ائتلاف تازه از دسته هایی از جمهوریخواهان هوادار ترامپ که دلسرد شده اند ایجاد کند. یک«راست جدید» که باید جای ترامپ و هواداران اش را بگیرد و خلاء وی را پر کند.

ونس در توئیتی که گذاشته و ارزیابی اش از شکست جمهوریخواهان نخست نظر یکی از جمهوریخواهان را که وی جزو باهوش ترین ها می داند شرح داده است:

«او در نظرسنجی‌هایش دریافته بود که بسیاری از رأی‌دهندگانِ ترامپ در سال ۲۰۲۴، خشمگین هستند و قصد دارند به دموکرات‌ها رأی دهند. او از آن دسته رأی‌دهندگانی که از ما روی‌گردان شده بودند پرسید چه چیزی باعث می‌شود دوباره به صف پشتیبانان ما بازگردند. چهار پاسخ برتر که تقریباً شامل تمام پاسخ‌های دریافتی می‌شدند، عبارت بودند از:

۱) پایان دادن به جنگ
۲) تمرکز بر هزینه‌های زندگی/تورم
۳) اولویت دادن به آمریکا (سیاست «اول آمریکا»)
۴) تغییر رابطه با اسرائیل

رأی‌دهندگان ما پای صندوق‌های رأی آمدند. و چهار دلیل فوق، همان دلایلی هستند که باعث شدند بسیاری از آن‌ها به دموکرات‌ها رأی دهند. این نتیجه‌گیری بر اساس نظر یک نظرسنجی‌کننده است که پیش‌بینی‌اش از نتایج کاملاً دقیق از آب درآمد. در حالی که بسیاری روز دوشنبه به «ریچل کامپوس دافی» حمله کردند - چرا که او خواستار راه‌حلی دیپلماتیک برای این مناقشه شده بود - اکنون مشخص شده که توصیه سیاسی او درست بوده است.»

سپس ادامه داده است که:

«دلیل شکست ما، جنگ است. خود رئیس‌جمهور هم شب گذشته به همین موضوع اشاره کرد.»

او ادامه داد: «اگر می‌خواهید استدلال کنید که این [شکست] ارزشش را داشته - یعنی از دست دادنِ سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشته - پس بفرمایید. بگویید که این هزینه‌ای معقول و ارزشمند بوده است. چه موافق باشید چه مخالف، دست‌کم این حرف صادقانه‌ای است.» و

«اما همه می‌دانند چرا باختیم. و هرگونه گفتگوی صادقانه درباره مسیر پیشِ رو، باید از همین‌جا آغاز شود.»

سپس ونس از چهار اقدام برای بازگرداندن رای به حزب جمهوریخواه صحبت کرده است.

«پایان دادن به جنگ در ایران، تمرکز بر هزینه‌های زندگی و تورم، اولویت دادن به آمریکا («اول آمریکا»)، و «تغییر رابطه با اسرائیل».»

و درپایان و خطاب به کسانی که صرفاً از نتایج عصبانی هستند:

«حق هم دارید که عصبانی باشید. بیایید این خشم را به کار بگیریم و دوباره برای نجات کشورمان دست به کار شویم.»( برگردان تویئت ونس در سایت ایران امروز)

هدف اساسی ونس برپایی یک گروه از جمهوریخواهان به گرد خویش و به رهبری و یا کاندیداتوری خویش برای دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری در 2028 است( به نظر می رسد که مارکو روبیو نیز از دیگر کاندیداهای جمهوریخواهان باشد). ونس نمی خواهد شکست کنونی به روی کاندیداتوری وی و از نظر خودش احتمال برنده شدن اش تاثیر گذاشته و مانع از آن گردد.

در مورد حمله ی آمریکا به ایران مواضع ونس نشان می دهد که در هماهنگی مطلق با ترامپ قرار نداشته( گرچه مخالفت مطلقی نیز نداشته است) و اغلب گرایشی دیگر را در دولت ترامپ را نماینده گی می کرده است.

اما آیا ونس و گروه ماگا و حزب جمهوریخواه موفق می شوند که وضع را به نفع خود تغییر دهند؟ البته ممکن است. اما نه با تحقق این شروط.

تحقق این شروط نه به ساده گی ممکن است و نه حزب جمهوریخواه حزبی است که بتواند آن ها را تحقق بخشد.

پایان دادن به جنگ با حکومت اسلامی.

 در این مورد خاص این امر ممکن است اما حزب جمهوریخواه حزب سرمایه داران امپریالیست آمریکاست. امپریالیسم آمریکا ناچار است که برای تجدید تقسیم و یا پیشگیری از انقلاب ها و یا سرنگونی حکومت های مستقل( خواه ارتجاعی و خواه ملی) جنگ به راه اندازد. بدون این جنگ ها نه منافع سرمایه داران آمریکایی تامین خواهد شد و نه حتی حوزه های نفوذ حفظ خواهد گردید. ممکن است بتوان به جنگ با حکومت اسلامی پایان داد اما آمریکا دیر یا زود جنگی دیگر را آغاز خواهد کرد. تاریخ امپریالیسم آمریکا چنین می گوید و احزاب و روسای جمهوریخواهی که توانسته باشند و اساسا خواسته باشند علیه این روند بایستند وجود نداشته اند.

 تمرکز بر هزینه های زندگی و تورم

آیا ونس می تواند جز شعار در این خصوص و فریب توده های کارگر و زحمتکش آمریکایی کار دیگری انجام دهد؟ مگر ترامپ با همین شعارها سرکار نیامد؟ آیا جز این بود که ترامپ و ونس نیز در کنارش جز به فکر سرمایه داران امپریالیست آمریکایی نبودند؟

 سیاست ونس در قبال تعرفه های ترامپ که سبب افزایش تورم گشت چه بود؟ آیا در این مورد از« باهوش ترین» افراد پرسش نکرده بود؟

آیا جز مخالفت ملایم با جنگ و اظهار نظراتی در این خصوص ونس کار دیگری انجام داد؟ آیا توانست نظر ترامپ را برگرداند؟

آیا توافقی که ترامپ پیشنهاد می کرد وافعا تنها به نیت پیشگیری از اتمی شدن حکومت ولایت فقیه بود؟ آیا ونس مخالف سرمایه گذاری آمریکا در ایران و وابسته شدن ایران به آمریکا است؟

کافی است این پرسش ها را پاسخ دهیم تا روشن شود که ونس همچون عضوی از حزب جمهوریخواه چیزی کیفیتا متفاوت از ترامپ نیست. تنها اگر شیادی و لمپنی ترامپ و دفاع وی از منافع طبقه ی سرمایه دار حاکم ترامپ آشکار است این در ونس تا حدودی پوشیده و در لباسی از متانت و سنگینی و وقار ارائه می شود.

افزایش بهای کالاها و خدمات و مسکن و نیز سیاست کاهش خدمات اجتماعی که در نتیجه ی سیاست های حزب جمهوریخواه و دموکرات، به وجود آمده برای جبران کسری بودجه امری نیست که ونس بتواند در مقابل آنها بایستد. در بهترین حالت و در صورتی که جریان های خرده بورژوایی شبه سوسیالیست عهده دار امور شوند ممکن است کمی این سیاست ها را تعدیل کنند. 

«اول آمریکا»

این امری است که به ظاهر خواهان تمرکز دولت های آمریکا به روی مسائل داخلی اقتصادی و سیاسی است اما به واقع مانع تمرکز آمریکا روی مسائل درونی خودش می گردد. برای اینکه «اول» آمریکا باشد( و منظور از اول بودن آمریکا اول بودن سرمایه داران بزرگ حزب جمهوری خواه است) ناچار است و باید که فشار را روی توده های کارگر و زحمتکش گذارد و در عین حال در خارج از کشور دنبال مناطق نفوذ بیشتری بگردد.

تنها در یک صورت می توان این شعار را به معنای سرگرم شدن آمریکا به درون خودش در نظر گرفت. در صورتی که آمریکا دست از مداخلات خارجی خود دست بردارد و در عین حال سیاست های اقتصادی و سیاسی داخلی متوازن تری در پیش گیرد و حداقل در دوره ی کنونی برخی از مشکلات توده های مردم را به ویژه در مسائلی مانند تورم و گرانی و بالا رفتن هزینه های زندگی حل کند.

تغییر رابطه با اسرائیل

این هم شعار است. دولت صهیونیستی اسرائیل بازوی امنیتی و نظامی امپریالیسم آمریکا و دیگر امپریالیست های غربی در خاورمیانه است و باید مداوما تقویت شود. بدون چراغ سبز آمریکا و امپریالیست های اروپایی دولت نتانیاهو نمی توانست چنین نسل کشی در غزه به راه اندازد. امری که به روی توده های آمریکا به ویژه مهاجران و آن میان بیشترعرب ها و مسلمان تاثیر گذاشته و از زمره ی عواملی است که شکست حزب جمهوریخواه را در انتخابات میاندوره ای آمریکا رقم زد.

دولت اسرائیل به طور کلی از نظر سلاح و تجهیزات باید تامین شود و در نتیجه باید بودجه ای به آن اختصاص داده شود. در غیر این صورت این احتمال زیاد خواهد بود که وضع در کشورهای «دوست» و « متحد» آمریکا( باید گفت دولت های مزدور و نوکر صفت) در منطقه به ضرر منافع آمریکا چرخش کند. تازه یک لابی قدرتمند از سرمایه داران یهودی در حزب جمهوریخواه و نیز حزب دموکرات پشتیبان دولت صهیونیستی اسرائیل هستند و برای ونس منفعتی ندارد که با آنها دربیفتد و جز این چنین درافتادنی به ضد منافع سرمایه داران آمریکا است.

نظراتی که ونس در ارزیابی اشتباهات و نیز برنامه ی خودش می گوید چیزی جز شعارهایی برای پاک کردن آنچه موجب شکست حزب جمهوریخواه شد نیست.

ونس در لباس فریب ظاهر شده و هدف اش فریب کارگران و زحمتکشان و توده های آمریکایی است. ونس به عنوان یک سیاستمدار جمهوریخواه نمی تواند علیه منافع طبقه ی سرمایه داران حزب جمهوریخواه و حزب دموکرات گامی بردارد.

این البته به این معنا نیست که ممکن نخواهد بود اگر شرایط جور باشد ونس بتواند امر خویش را پیش برد و در آینده رئیس جمهور آمریکا شود همان گونه که ترامپ پیش برد.

در آمریکا دو حزب هستند که تعیین کننده ی همه چیز هستند. احزاب و سازمان های دیگر خواه میانه و خواه چپ واقعی – نه شبه چپی که در حزب دموکرات خود را «چپ» و «سوسیالیست» می نامند - در آمریکا ضعیف هستند و تنها جنبش های اجتماعی سهمگین در آمریکا از سوی طبقه ی کارگر و زحمتکشان و نیز شکست های سنگین در مداخلات خارجی و از سوی انقلاب های خلق های زیر سلطه و یا در جنگ های تجدید تقسیم امپریالیستی از دیگر امپریالیست های رقیب می تواند وضع را به نفع طبقه ی کارگر و زحمتکشان و به نفع انقلاب سوسیالیستی برگرداند.

هرمز دامان

نیمه نخست آبان 1405